Veiling Nieuwe Stijl

Een van de jaarlijkse activiteiten op onze Vliegvisclub Weight Forward is de veiling van vliegvisspulletjes.

Iedereen heeft wel vliegvisspulletjes dubbel of is erop uitgekeken en wil iets nieuws, om die leden van hun spulletjes af te helpen wordt er al jaren een veiling op de club gehouden. Echt een van de activiteiten om naar uit te kijken, zien wat anderen over hebben en als het naar je wens is er lekker op kunnen bieden.

De laatste jaren wordt dit evenement in goede banen geleid door onze voorzitter Ted Theisen in de rol van veilingmeester en Peter Meijerink in zijn eigen vertrouwde rol als penningmeester, hij plakt de stickers op de spullen en houd digitaal de bieders in de gaten. Ja als je bied sta je geregistreerd en pas na betaling is het gebodene je eigendom daar let Peter wel op.

Dit jaar dus ook weer een veiling alleen was er 1 ding anders, de penningmeester werd er zeker blij van.

Vanwege de corona gaat het bij bijna alle clubs financieel wel wat minder dus werd er bedacht dat de opbrengst niet aan de eigenaar maar aan de clubkas ten goede kwam. Het grappige is volgens mij dat je ziet dat er nog meer spullen worden aangeboden en dat de biedingen ook hoger worden.

Ja, nu komt wat je bied indirect weer bij je terug, er waren er zelfs die tegen zichzelf opbodenJ

Al met al een heel gezellige avond met een prima opkomst en zeker voor herhaling vatbaar. Tot de volgende keer. Groetjes Harry Jansen

Geplaatst in verhalen | Reacties uitgeschakeld voor Veiling Nieuwe Stijl

Met een nimfje

Het is maandag 28 februari, einde van de meteorologische winter. En dat is te merken ook, 11 graden en zuidenwind. Ideaal om weer eens een paar uurtjes richting Stolwijk te gaan.  Eerst naar de Benedenberg, met zuidenwind en dus wind in de rug,  is het heerlijk vissen daar. Ik had echt zin om met een tweetje en kleine nimfjes lekker te pielen en mooie wintervoorns te zoeken. Omdat het die nacht tot 5 graden zou vriezen leek het mij verstandig om er rond 12.00 uur te zijn. In de hoop dat het water dan een beetje opgewarmd was of in ieder geval ijsvrij zou zijn.

Rond die tijd is er nooit file en stond ik snel aan het water. Na een kopje koffie heb ik het tweetje opgetuigd en voorzien van  vers 12/00 en 2 nimfjes. De bovenste maatje 16 van mijn standaardnimfje met een koper kraaltje en de onderste een soort Copperjohn maar dan maatje 16 met een tungsten kraaltje. Klein schepnetje aan de magneet gehangen, want je weet het maar nooit. Altijd kans op een snoek of die ene hele grote voorn en die wil je dan wel kunnen scheppen.

De eerste stek zag er verdacht stil uit. Geen kringetjes, geen visbroed, geen snoeken, ook geen ijs overigens, dat dan weer wel. Na een uur geconcentreerd en zeer langzaam vissen had ik nog maar 1 voorn gevangen. Geen stootje te zien, ondanks de beetverklikker die ik er op had gezet.  Een collega nimfvisser kwam al vissend langzaam mijn kant op. Ook geen stootje, hij had al drie andere stekjes geprobeerd maar nog niets gevangen. Ook vond hij, net zoals ik, dat op veel plekken geen of slechter wintervoorn  te vangen was. Zelfs bij Drimmelen was het dit jaar slecht wist hij te vertellen.

Reden genoeg om naar de volgende stek te wandelen om het daar eens te proberen. Ook daar geen aanbeten. Soms een visje van 5 cm vals gehaakt want daar lag het vol mee. Maar vreemd genoeg ook daar geen jagende snoeken. Alles doodstil. Inmiddels was het al voorbij twee uur geworden en heb ik de auto opgehaald om naar een andere stek te rijden. Die stek was een maandje geleden enorm goed.

Helaas ook daar geen vis te zien en inmiddels had ik al van alles geprobeerd, beetje strippen, hoger vissen, groter vissen, nog kleiner vissen maar niets hielp. Ik denk dat de vis gewoon weg was. Dus niet meer op de winterstekjes maar gewoon verspreid. Ik kan mij niets anders voorstellen, het is rond 14.30 uur, de zon schijnt, weinig wind, de nimfjes zijn goed en dan geen stootje dan denk ik dat ze gewoon weg zijn.

Dan is het natuurlijk wel  heerlijk weer en je wandelt lekker maar ik wilde ook vis vangen. Ik besloot om even naar de Kadijk te rijden. De Kadijk aan de westkant van de provinciale weg. Het is een fiets/wandelpad en heel rustig. En met deze wind uit het zuiden kun je prima vissen in de slootjes en kopeinden aan de noordkant. Daar is het 10 tot hooguit 50 cm diep.

Ik kom hier wel vaker en weet dat die verlande slootjes en visloos uitzien. Op de meeste stukken is dat ook zo maar hier en daar is het net wat dieper en daar zitten toch altijd wel wat baarsjes en ruisvoorntjes tot 15 cm toe.  En dan is het toch weer een leuk spelletje om die kleine rakkers te vangen.

Zoals gezegd kom ik hier vaker en heb ik er mooie herinneringen aan. Heel veel jaren geleden heb ik Ger van Oenen geholpen hier zijn eerste visjes met de vlieg te vangen. Ger is rond afgelopen kerstmis overleden dus als ik daar ben dan denk je daar  toch altijd even aan. Als je er in de zomer op zondag vist dan zie je veel mensen en vooral stelletjes hand in hand uit de omgeving daar hun rondje wandelen.  En soms kom ik die collega nimfvisser tegen die nooit wat zegt en waarschijnlijk andere vissers niets wijzer wil maken. Helemaal achterin de polder woont een boer. Soms zie ik hem of zijn zoon als ze langsrijden met de trekker of als ze de koeien moeten verweiden. Maar ik zal nooit vergeten dat een keer zijn dochter erbij was. Rode smerige overal, kaplaarzen onder de stront maar wat was dat een mooi meisje. Ik heb er met open mond naar staan kijken.

Maar ik kwam hier om te vissen. De beetverklikker ging er af, de onderste nimf kon er af en de lijn werd nog even extra ingevet. Schepnet kon wel in de auto blijven en ik liep gelijk naar de eerste stek. Nou ja stek. Een slootje van drie meter breed en 10 meter lang met haaks er op  een uitloopje van hooguit een meter breed en met duikertjes verbonden met ander water. Er staan wat boompjes in de weg en hier en daar ligt er ook een tak maar er zit bijna altijd vis. Het kost je altijd wat nimfjes maar dat geeft niet.

De eerste was een baarsje van 10 cm vanaf de bodem. Baarsjes houden wel van een gestripte nimf daarom  geen minutieus gepiel meer op de vierkante centimeter maar een beet je strippen. Dat hielp. De eerste voorntjes grepen het nimfje. Soms lijkt het dan of er voedselnijd ontstaat. Uiteindelijk werd bij elke worp de nimf direct gepakt als deze het water raakte of na een klein stripje. De meeste voorntjes waren 12 cm groot of klein maar het blijft een mooi gezicht als je de leader een fraaie V in het water ziet trekken wanneer een voorn de nimf pakt.

Ik denk dat ik er in een uurtje ongeveer 20 gevangen had, dus de visdag was wat mij betreft gered aan de Kadijk.

En oh ja, schepnet in de auto gelaten. Je raadt het al. Een snoek op de nimf, prima te doen met 12/00 en een tweetje maar landen lukte niet ondanks een laars vol water en natte mouwen.

PS: En de dag er na werd ik ziek met als resultaat Corona daarom voorlopig even uitgeschakeld.

Wim Brummer

Geplaatst in verhalen | Reacties uitgeschakeld voor Met een nimfje

Een middag in de polder

Het is eind januari en ik kan rond Zoetermeer de voorn niet vinden. Ja , 10 cm groot of nog kleiner maar echte voorns ho maar. Goede reden om weer eens de polder in te gaan. Dit keer een middag naar Stolwijk. Ik ken daar de weg een beetje en weet altijd wel een stekje met vis te vinden.

Toen ik rond 12.00 uur arriveerde stond de eerste stek al vol met 2 vliegvissers. Ik had op de smalle weg wat auto’s achter me daarom was er geen tijd voor een praatje pot.

Een stukje verder heb ik de  auto op een dammetje geparkeerd en eerst maar eens een kopje koffie genuttigd en een plasje gedaan. Vanuit de verte zag ik de 2 vliegvissers hard strippen dus die waren duidelijk niet aan het nimfen. Op die plek ( en op wel meer plekken) wemelt het van de snoek. Je hoort en ziet ze daar altijd jagen en klappen. Ik heb nog nooit iemand daar een van die snoeken zien vangen. Die kennen alle trucjes al. Je vangt ze wel eens per ongeluk aan een nimfje.

Ik heb mijn drietje opgetuigd met 12/00 en 2 nimfjes. Haakje 16, de onderste met een tungsten kraaltje. De bovenste met een koper kraaltje. Simpele nimfjes, fazantstaart, koperdraadje en een beetje zwarte dubbing tegen het kraaltje. Zakken gevuld met reserve spulletjes en 2 doosjes met nimfjes en schepnet op de rug want je weet maar nooit of er een snoek aan gaat hangen.

Na 10 minuutjes wandelen kwam ik op een voor mij andere bekende stek aan. Beschut door 3 huizen en wat bomen en tussen twee brugjes heb je dan een stek van 25 m1 waar de voorn gestapeld hoort te liggen. Hoort te liggen,  want ditmaal waren  ze er niet of ik was te vroeg en waren ze nog niet actief. Wat wel actief was, waren weer een paar snoeken die met veel kabaal door het slootje ragden. Een klap, een kolk en een waaier van voorntjes van ca 7 cm, honderden tegelijk.

Intussen had ik aanspraak met een zestal vliegvissers van mijn leeftijd en waarschijnlijk allemaal met pensioen, want wie kan er op een maandag met zes man een dagje vissen ? Ze waren aan het snoeken. Allemaal met mooie en slanke niet al te grote streamers. Ze waren al een tijdje bezig maar nog niets gevangen. Gekmakend natuurlijk als je hier en daar heel veel snoek ziet jagen. Maar als zo vaak daar, de snoek is heel moeilijk te vangen. Ze hebben vreten zat en er wordt heel, heel veel gesnoekt in die buurten. Ik ben al heel vaak mensen uit België en zelfs uit  Frankrijk tegen gekomen die hier kwamen snoeken.  Een paar uurtjes later kwam ik de vliegvissers  weer tegen en was er 1 snoek gevangen. De eer was gered zeg maar.

Eigenlijk niet zo gek. De snoeken die ik die dag heb gezien, gingen allemaal met flink kabaal door de scholen voorntjes. Ik denk met de bek wijd open en dan er dwars doorheen en niet achter een grote voorn aan. Ik heb viermaal zo een klein voorntje vals gehaakt zoveel lagen er.

Ik had ook mijn ultra licht werphengeltje bij me met kleine shadjes van 4 cm. Daar vang ik de laatste tijd per ongeluk nogal eens een snoek mee. Maar ook daar hadden de snoeken geen belangstelling voor dus het hengeltje maar snel weer opgeborgen in de auto.

Ik was nu bijna twee uur en een kilometertje verder en had eigenlijk nog niets gevangen dat de moeite waard was. Dus de auto maar opgehaald en een stukje verder weer op een dammetje geparkeerd en weer aan de wandel gegaan. Ik parkeer altijd op een dammetje en laat dan een briefje in de auto achter met de tekst “sta ik in de weg? Gevolgd door mijn 06 nummer.

De volgende stek was snel gevonden, jagende snoek, maar haaks op het slootje een grote inham richting weiland. Weer een beschutte plek, een grote coniferen haag, een brug aan weerszijden, een  boerderij en een groot huis. In het slootje zelf kreeg ik geen beet en haakte is weer kleine voorntjes bij het ophalen. Maar in de inham haaks op de sloot daar waren ze dan. VOORNS !. Wintervoorns zoals het hoort. Staalblauwe blankvoorns en dikke ruisvoorns. Ik heb er twee uur staan vissen en twee uur lang achter elkaar voorns gevangen. Alles aan het onderste nimfje. Geen idee hoeveel ik er heb gevangen, ik denk gauw een 20 stuks.

Ik had nog even aanspraak met de bewoonster van het mooie huis. Ze vroeg of ik wat ving  en ze wist dat ik aan het vliegvissen was. Haar man en zoon gingen elk jaar tweemaal naar de Kyll. Ik heb haar verteld wat ik gevangen had, eigenlijk naast haar deur en naast de deur van twee vliegvissers. Maar vissen op voorn, dat deden ze niet. Forellen dat vonden ze mooi. Bij het weggaan riep ze nog “Tight Lines” nou die had ik inmiddels wel gehad.

Wim Brummer

Geplaatst in verhalen | Reacties uitgeschakeld voor Een middag in de polder

Zoekmachine

Eind oktober heb ik weer eens gevist bij de Noordpolder. Een lastige plek, altijd wind en heel veel knotwilgen die niet geknot zijn. En daar waar een open stukje is, heeft een buurtbewoner dan een extra stok van een metertje of 3 in de kant gestoken zodat je daar lastig kunt vliegvissen.  In de zomer met zuidenwind kon je tussen de knotwilden door ruisvoorn vangen tegen de kroosbedden aan de overkant van het water. Wel geconcentreerd blijven want anders eindigden je vliegen in de knotwilden naast je. Maar er zijn veel bruggetjes en dammetjes dus je kunt er wel vissen. Het is en blijft een mooi water met snoek, baars en ruisvoorn.

Met een drietje en 2 nimfen ving ik eind oktober op een open plekje langs het water of vanaf een brug geregeld ruisvoorn. Kleintjes maar ook mooie maatvoorns. Op twee plekjes ving ik eigenlijk alleen maar baars. Twee hotspotjes dus waar elke worp een baarsje opleverde.   Ik had nog een Ultra Licht hengeltje van zoonlief op zolder staan met een klein molentje en 8/00 gevlochten lijn. Het hengeltje is maar 1.60 m lang met een werpgewicht van 0,5 tot 6 gram. Prima om baarsjes mee te vangen ( hoewel zoonlief er onder luid applaus een metersnoek mee ving tijdens een boottochtje op de Vliet).

Als het nu een keer een  te harde noorden wind  waaide voor de vliegenhengel zou ik het een keer met een shadje proberen tussen de knotwilgen door en vanaf de bruggetjes. Loodkopjes van 2 en 3 gram gekocht en wat kleine shadjes tot 4 cm .

Een van de redenen om dit een keer te proberen is het feit dat de wintervoorn uit Zoeterwoude is verdwenen. Helaas, helaas, het was een leuk plekje om een paar uurtjes te vissen en het was vlakbij en ik kan niet altijd naar Oudewater o.d.

Daarom op een winderige dag naar de Noordpolder gereden en gevist met het UL hengeltje en kleine shadjes. Dat was eigenlijk hartstikke leuk.  Zat baarsjes tot 15 cm maar ook uitschieters naar 25 tot 30 cm. Ik ben zeker 5 maal terug geweest en langzaam werd het minder. De hotspotjes deden het niet meer en de aantallen liepen terug. Maar er was altijd wel wat te vangen. Je vist ook redelijk snel veel water af, sneller dan met de vlieg.

En  tussen de baars door ving ik regelmatig een snoekje aan het shadje en eenmaal een beste snoek die op het laatste moment losschoot.

Inmiddels had ik voor 35 euri ook een eigen UL hengeltje gekocht, nu van 0 tot 5 gram en 1.80 m lang.

Ik heb er mee gevist in de Voorweg, de Katwijkerlaan, Westerpark, Burmade, Westeinde en meer watertjes in de buurt. De loodkopjes werden lichter en lichter van 0,5 tot 1,5 gram en de verzameling kleine shadjes  groeide gestaag. Uiteraard ving ik de nodige baars en op zo een licht hengeltje is het heel leuk vissen. Het lijkt op een # 2 voor het vliegvissen. Een baars van 20 cm voel je goed.

Natuurlijk heb ik  ook internet afgestruind en op facebook zijn er groepen die vissen met Micro Lures en op You Tube zijn er zat filmpjes te vinden van mensen die vissen met hengeltjes tot 1,5 gram en hele kleine aasjes. Zo klein dat het wat mij betreft dan weer op vliegvissen gaat lijken, dus daar ben ik niet aan begonnen. ( haakje 14 of 12 met een tungsten kopje en dan een rubber dingetje er aan, ja dan vang je brasem, ruisvoorn, baarsjes enzovoort. Het is een aparte tak van sport die zeker in Engeland op de “canals” populair is ).

Natuurlijk heeft dit UL vissen ook zijn beperkingen. De Vliet is 3.60 m diep daarom slaan we die voorlopig maar over. En met een stevige wind en een loodkopje van 1 gram is het contact houden en voelen van een aanbeet ook lastig.

Voor mij stopt het nu bij shadjes van 3 cm. Maar wat krijg je eigenlijk veel aanbeten van snoek op deze kleine shadjes, zeker als je ze heel langzaam, maar met de nodige beweging, binnen kunt vissen. Vaak blijven de snoeken hangen omdat het haakje echt in de lip zit en niet dieper. Zit het dieper dan is het soms rats en alles weg, maar dat gebeurt heel weinig. Missers heb je ook, dan schieten ze toch los, het zijn ook vaak maar kleine haakjes.

En met geduld is een snoek van 80 cm prima te landen met een 5 grams hengeltje, dat gaat met de #2 vlieghengel tijdens het nimf vissen op wintervoorn ook,  dus geen probleem.

Maar het leuke is dat je veel snoek vindt.  En dan kun je een keer terug met de vliegenhengel en een streamer. Dat heb ik nu dus een paar keer gedaan en alsnog de gemiste snoeken gevangen. Je weet ongeveer waar ze liggen. Een beetje  “hit en run” vissen. Zo werkt het vissen op baars met een UL hengeltje dus als zoekmachine voor de snoek.

En omdat ik toch “light” bezig was, heb ik als de wind het toeliet gevist met een 8 ½ ft 5/6 hengeltje van DAM en streamertjes van max 12 cm van kunstfibers en hairextensions. Een DAM hengeltje uit de nalatenschap van “Ron Koffie”.

En is het water wat groter en de wind wat harder dan neem ik gewoon de 10 ft #8, zeker als de oevers want minder toegankelijk zijn.

Ik vermaak mij wel.

Wim Brummer

Geplaatst in verhalen | Reacties uitgeschakeld voor Zoekmachine

Met dank aan Facebook

Eind september kreeg ik een berichtje van Facebook. “Je hebt een herinnering om te delen” of zoiets. Het bleek te gaan over een post van eind september 2019 die ik had geplaatst. Een post over vangsten van een paar hele mooie ruisvoorns. Ik heb er ook een verhaaltje over geschreven voor onze website. En in mijn visboekjes zag ik de vangsten van die hele mooie ruisvoorns ook terug. Ik las dat de voorns er 3 dagen waren geweest en toen verdwenen waren.

Nou was ik wel toe aan een berichtje over vangen van vis want het was niet best de laatste dagen. Door rugpijn was waden in de Noord Aa tijdens de mooie avonden even niet verstandig. Dropshotten met een worm op diverse plekken wilde ook niet lukken. Ik ving niets of grondels. Ik heb het geprobeerd in de Schie, in de Vliet, in de Gouwe, in het Aarkanaal en in de Oude Rijn maar geen succes. En met de vliegenhengel had ik alle stekjes in de buurt wel gehad.

Fietsen en wandelen was goed voor de rug volgens mijn fysio dus een goede reden om eens naar de visplek te fietsen waar die “Je hebt een herinnering om te delen” over ging. Het was lekker weer en windstil dus op de fiets richting Ackerdijkse plassen.. Onderweg zag ik op enkele plekken ruisvoorn azen maar ik heb al deze plekjes overgeslagen en ben in 1 ruk door gefietst naar die ene plek in dat ene slootje waar het bericht van Facebook over ging.

Ik hoefde niet te zoeken, ze waren er over duidelijk. 50 meter verder dan 2 jaar geleden maar ze waren er. Een grote school in het midden van een breed stuk van de sloot happend en snappend tussen het losse kroos. Wat een geluk dat het windstil was, want ik moest toch een aardig eind werpen met mijn # tweetje.

Met de droge vlieg was niet zo een succes door het kroos daarom snel over gestapt naar een nimf. Een flinke zwarte,  maatje 10 met een klein zwart kraaltje. Bijna elke worp was vis. Ingooien en direct beet. Ik hoefde niet te strippen, alleen maar ingooien en even wachten.  Na enige tijd schoof de school wat verder weg en eigenlijk buiten mijn bereik daarom heb ik het slootje nog eens afgelopen. En warempel er was een tweede school, die liet zich niet horen maar zwom gestadig heen en weer in het smalle deel van de sloot. Ook daar was het feest. Mooie ruisvoorns van 20 cm en meer.

In het brede deel was de school al azend en happend weer dichterbij gekomen en kon ik daar weer verder vissen. 

De bewoner van het enige huis dat daar staat was al een paar keer op de vlonder van zijn huis gaan zitten, had wat hout gehakt in de tuin en wat meer herrie gemaakt maar daar trokken de vissen zich niets van aan. Ik denk overigens dat die bewoner niets met vissers heeft want hij kon mijn enthousiasme over de mooie ruisvoorns niet delen.

Na twee uurtje vissen was het gedaan met de pret. De bewoner liet een sup bord te water en ging een rondje varen , de school dook onder en de school vissen die heen en weer had gezwommen in het smalle gedeelte was ook verdwenen.

Maar ik had er genoeg gevangen. Echt mooie ruisvoorns tot 25 cm en die gaven sport genoeg op mijn tweetje.

Ik was de dagen er na helaas niet in de gelegenheid om er nog eens naar toe te gaan. Volgend jaar  eind september nog maar eens kijken.

Wim Brummer

Geplaatst in verhalen | Reacties uitgeschakeld voor Met dank aan Facebook

Barbecue 2021

Op 14 september konden we weer eens als vanouds bijpraten onder het genot van een drankje en een hapje.

Hoewel hapje  zeg maar HAP. Er was een uitbundige en heerlijke barbecue georganiseerd door het bestuur. Naast de benodigde worsten, sateetjes, sjasliek en hamburgers waren er diverse kaasjes en salades.

En omdat Buienradar de hele dag al aangaf dat het over een uur ging regenen was er zelfs ter plekke een tent gebouwd. Maar het bleef gelukkig droog. Kortom kosten noch moeite waren er bespaard. 

En na een kort woordje  van onze voorzitter Ted waarin hij kort terugblikte op de Corona tijd en ons smakelijk eten wenste waren de  eerste sateetjes gaar en liet iedereen het zich goed smaken.

Alle bestuursleden en overige helpers hartelijke bedankt.

Wim Brummer

Geplaatst in verhalen | Reacties uitgeschakeld voor Barbecue 2021